Meteen naar de inhoud
GELOVEN IN DE BRON
Geloofservaringen
en hun stromen
EDITO

Leo Oosterveen: Geloofsbronnen
Benoit Standaert: De vreugde van het geloof
Katie Velghe: Liefde is iedereen gegeven
Bert Roebben: Over zoeken en gevonden worden
Ann Verscuren: Niemand kan eruit vallen
Bénédicte Lemmelijn: Vertrouwen in drievoud
Roos Maes: Honing en confituur
Johan Goud: Socrates: een leven zonder
zelfonderzoek is geen leven voor een mens
Carel ter Linden: Het grondwoord van het begin
Marieke Feuth: Het Kerstverhaal in een ander licht
Barbara Zwaan: Uit wandelen gaan met God:
Etty Hillesum en de schat van het gebed
Leo Oosterveen: Bron van hoop
Kolet Janssen: Woorden om van te leven (column)
Barbara Zwaan: Liedje (column)
Boekbesprekingen
Kris Gelaude: Ik geloof (ter overweging)

€ 7,95

Januari-Februari / 2018

Art. N° 978-94-6196-142-6

INHOUD

Geloven in religieuze zin is niet vanzelfsprekend. Overgeleverde waarheden die op gezag geaccepteerd moeten worden – het is veel mensen vreemd geworden, of het stuit hen tegen de borst. Als we al in iets geloven, dan is het vaak iets waarvan we zelf willen uitmaken of het het geloven waard is. Niemand zal ons de les lezen.
Wat is geloven eigenlijk? Als er een ‘geloofsschat’ is, waar bestaat die dan uit? In dit TGL-nummer wordt die schat naar meer kanten verkend. Uit de bijdragen komt naar voren dat geloven allereerst een ervaring is, en wel een ervaring van een fundamentele gave. Het leven is geschonken en we worden onvoorwaardelijk bemind door God die groter is dan ons hart en ons meer nabij is dan wie ook, zelfs meer nabij aan mij dan ik aan mijzelf, zoals Augustinus zegt. Geloven heeft te maken met de ervaring dat we worden uitgenodigd ons toe te vertrouwen aan deze fundamentele gave. Het gaat niet om zeker weten, we kunnen slechts op deze gave vertrouwen (het Griekse nieuwtestamentische woord voor geloof). Geloven leidt voorbij de angst, en is tegelijkertijd nooit van twijfel gespeend, omdat het niet om empirische feiten gaat. Het belichaamt de ervaring ten diepste aanvaard te zijn, maar is geen stormvrije zone aan gene zijde van alle licht en donker van het dagelijks bestaan. Het is juist te midden van dat bestaan dat gelovigen worden opgeroepen tot handelen om anderen het leven mogelijk te maken. Ook worden ze opgeroepen te bidden en zo te voorkomen in de chaos van het dagelijks leven ‘uiteen te vallen’. Geloven heeft te maken met verwondering en met overgave aan de Onzegbare, maar evenzeer met het openstaan en verantwoordelijkheid nemen voor mensen in hun verlangen naar een goed en rechtvaardig bestaan. Geloven is staan in relatie.
Deze grondtrekken van geloven tonen aan dat er schatten liggen bij de bronnen ervan. Deze bronnen zijn niet iets statisch en welomlijnds, maar eerder iets dynamisch en alomvattends. Iets dat alle domeinen van het leven doortrekt en draagt en daaraan richting geeft…

previous arrow
next arrow
EEN PARTNER,
VREEMD EN VERTROUWD
De Islam in het Europese huis
EDITO

Leo Oosterveen: De angst en de ander
Enis Odaci: “Europese Islam?
Liever toepassing wet-en regelgeving”.
Paul De Greef: Islam of integratie?
Jonas Slaats: Kolonialisme, secularisme en terreur
Emilio Platti: Soefisme en volks-devotionele Islam
Marc Van Tente: Een jihad van liefde
Barbara Mertens en Marc Colpaert: Grenzen verzetten:
een ontroerende ontmoeting met de Islam
Kristof Van Rossem: De rede voorbij? Hoe omgaan
met ‘radicaliserende’ (moslim)jongeren?
Naïma Lafrarchi: De mens als hoopvol wezen
Kolet Janssen: Nieuw evenwicht (column)
Barbara Zwaan: Zo mooi anders (column)
Boekbesprekingen
Kris Gelaude: De onverwachte (ter overweging)

€ 7,95

Maart-April / 2018

Art. N° 978-94-6196-143-3

INHOUD

Door velen, onder wie waarschijnlijk ook TGL-lezers, wordt ‘de’ Islam als een heikel thema ervaren, zeker sinds 11 september 2001 en de aanslagen nadien van moslimextremisten, zowel in islamitische landen als in het Westen. Kan de Islam, kunnen moslims een normaal onderdeel uitmaken van de Westerse samenleving of niet?
In dit nummer worden verschillende antwoorden op die vraag gegeven. Allereerst wordt aandacht gevraagd voor het feit dat een volwaardige en gelijkwaardige sociale, economische en culturele participatie van moslims in de Westerse samenleving hun geloof een vanzelfsprekend geaccepteerd onderdeel daarvan zal maken. Wanneer aan discriminatie van moslims in onze streken een eind komt, zal ook hun geloof niet meer als vreemd worden ervaren. Aan de andere kant wordt gewezen op het feit dat de Islam als religie in de loop der eeuwen in toenemende mate wettisch is geworden en dat dit de integratie van moslims in het Westen bemoeilijkt. Aan deze ontwikkeling heeft ook het Westen zelf debet. Immers het moderne islamitisch wetticisme en salafisme is mede een reactie op Westers kolonialisme en superioriteitsgevoel.
Belangrijk is het om in gesprek met moslims en de Islam door te dringen tot de diepe religieuze laag die je tegenkomt in bijv. de soefitraditie en de moslim-volksdevotie. Soms lukt het om in de onderlinge communicatie tussen moslims en christenen dit diepe niveau te bereiken. In dit nummer staan indrukwekkende getuigenissen van een moslim en een christen die bij alle pijn en geweld in de religieuze ander Gods liefde herkennen…

previous arrow
next arrow
HET LEVEN REDDEN
Van brandweerlui
tot zielzorgenden
EDITO

Leo Oosterveen: Levensredders
Marianne Merckx - Els Van Doren: Verkeerslicht op rood
Els Van Doren: Portret van Pascale en Jan
Marianne Merckx: Dan nog. Overpeinzing over redden
Erik Eynikel: Daniël in de leeuwenkuil
Remy Van Looveren: Niet bij de politie gaan werken
Charlotte Bogers: Hij of ik
Els Van Doren:
Brandweercommandant Eric wilde voetballer worden
Els Gryson: Reginald Moreels:
Rebel tegen onrecht in hart en nieren
Arno Hummel: Redden uit de Middelandse zee
Els Van Doren: Het leven redden kent vele facetten:
een portret van Maarten
Frouke Melcherts: Omgaan met leven en dood
Els Van Doren: Een portret van Erwin
Kolet Janssen: Reddingswerk (column)
Barbara Zwaan: Ambulancegebed (column)
Boekbesprekingen
Kris Gelaude: Om de mens (ter overweging)

€ 7,95

Mei-Juni / 2018

Art. N° 978-94-6196-153-2

INHOUD

Ze zijn er, zij die dag in dag uit hun uiterste best doen om als vrijwilliger of in dienstverband levens te redden. Of om hen in elk geval in een levensbedreigende situatie te begeleiden. Ze doen dit soms met gevaar voor eigen leven. Wat beweegt en bezielt hen om dit werk te doen met grote inzet, maar zonder zich erop te laten voorstaan?
TGL lijkt het een goed idee om hen en hun inspiratie voor het voetlicht te halen. Ze komen voorbij, een hele rij: brandweerlieden, een ziekenhuispastor, politieagenten, militairen uit vredesmissies en hun aalmoezeniers, artsen zonder grenzen in oorlogsgebieden, een arts die vluchtelingen van de verdrinkingsdood redt, een verpleegkundige op de ambulancedienst en de intensive care, een medewerkster op de telefonische hulpdienst. Bij hun werk staat veel op het spel, het gaat om leven en dood. Vaak lukt het een leven te redden. Soms is een catastrofe niet af te wenden. Nu eens hebben de redders voldoening na een geslaagde actie, dan weer voelen ze zich machteloos, als de actie niet mocht baten. Het werk doet veel met de redders en ze hebben vaak nazorg nodig, te beginnen in hun team. Een goede balans tussen afstand en nabijheid is nodig bij deze taak, anders kun je eraan onderdoor gaan. Een louter ambtenarenbestaan wordt het nooit, zeker niet als je slecht nieuws moet brengen aan de nabestaanden of wanneer je zelf bijna het leven erbij hebt moeten laten…

previous arrow
next arrow
NABIJE VREEMDEN
Gelovigen en
ongelovigen in gesprek
EDITO

Leo Oosterveen: Tussen geloof en ongeloof
Taede A. Smedes: Hedendaags atheïsme
in soorten en maten: een terreinverkenning
Arnold Ziegelaar:
Atheïsme en het zijn mysterie.
Een korte filosofische verkenning
Roger Burggraeve:
Atheïsme als voorwaarde tot volwassen religie.
De insteek van Emmanuel Levinas als uitdaging
Marc Van Tente:
Inden beginne schiep Godt den hemel, ende de Aerde.
Over wetenschap, twijfel en godsgeloof
Taede Smedes:
Luc Ferry en Marcel Gauchet over het religieuze na de religie
Leo Oosterveen: Naar een nieuwe omgang.
Tomàs Halik en Johan Caputo over geloof en ongeloof
Ignace d’Hert: Onze lieve kwetsbaarheid. Einde van de troost
Erik Eynikel: Qohelet (Prediker)
Kolet Janssen: Palmtakjes en rode rozen (column)
Barbara Zwaan: Zuiverend atheïsme (column)
Boekbesprekingen
Kris Gelaude: Gezegende verwondering (ter overweging)

€ 7,95

Juli-Augustus / 2018

Art. N° 978-94-6196-156-3

INHOUD

Gelovigen en ongelovigen leven langs elkaar heen. Er lijkt een waterscheiding tussen hen te bestaan. Het heeft veel weg van een ‘living apart together’, men leeft als nabije vreemden, aan weerskanten van de sloot en zonder grensverkeer of communicatie.
Zoals zo vaak bedriegt ook hier de schijn. Tussen geloof en ongeloof blijkt een ruim tussengebied te liggen, een wirwar van levensovertuigingen. Bij een onderlinge dialoog tussen gelovigen en ongelovigen is het goed daarmee rekening te houden. Geloof en ongeloof staan niet diametraal tegenover elkaar. Tussen wit en zwart zit een heleboel grijs. En: er zijn vele soorten gelovigen én ongelovigen.
Dit nummer van TGL gaat allereerst in op dit tussengebied en verkent het. Er blijken bij nader inzien vele ‘grensovergangen’ te zijn tussen geloof en ongeloof. Niet zo traditionele gelovigen en niet langer geharnaste ongelovigen zoeken elkaar op en zijn elkaar toch niet zo vreemd als gedacht. Wat op zich ‘ongelovig’ lijkt, is intussen diep doorgedrongen in het leven en de reflectie van gelovigen. Denk aan de uitdagingen van het evolutie-denken en aan de paradoxale ervaringen in ons kwetsbare en breekbare alledaagse leven. Deze ervaringen missen hun uitwerking niet op het geloofsleven.
Maar ook zij die doorgaans in het kamp van de atheïsten worden geplaatst, moeten soms vragen toelaten waar vanouds gelovigen zich mee bezighouden. Atheïsten worden geconfronteerd met het mysterie van het bestaan en van het menselijk bewustzijn dat niet ten einde toe natuurwetenschappelijk verklaard kan worden. Bovendien stuiten atheïsten uiteindelijk op waarden (zoals die van de menselijke waardigheid) die zij op een of andere manier ‘transcendent’ en zelfs ‘heilig’ moeten noemen…

previous arrow
next arrow
BETROKKENHEID
EN HAAR GRENS
Afstand en nabijheid
tegenover God en medemens
EDITO

Leo Oosterveen: Veraf en dichtbij
Barbara Zwaan: Een prachtige dans.
Afstand en nabijheid: een kernthema
Martin van Kalmthout:
Rogers' worsteling met religie en spiritualiteit
Rico Sneller: "Doe je schoenen van je voeten,
want de plaats waarop je staat is heilig".
Martin Buber en de ander
Barbara Zwaan: Hoe benader je afstand en nabijheid?
Een unieke kans tot samenhorigheid en liefdevolle zorg
Theo Koster: Afstand en nabijheid in relatie tot het begeleiden
van jonge religieuzen. De context waarbinnen ik werk
André van Droogenbroeck: Werken, burn-out en spiritualiteit
Paul De Witte: Hoe veraf is nabij?
Enkele gedachten rond de relatie God -
mens vanuit bijbels perspectief
Ria Weyens & Marc Calmeyn: Afstand en nabijheid in menselijke relaties: een verkenning. Liefde is...nabijheid en afstand
Sander Vloeberghs:
Aan- en afwezigheid in het mystieke liefdesverhaal
Kolet Janssen: Nieuw evenwicht (column)
Barbara Zwaan: Zo mooi anders (column)
Boekbesprekingen
Kris Gelaude: Een ogenblik

€ 7,95

September-Oktober / 2018

Art. N° 978-94-6196-157-0

INHOUD

In alle menselijke relaties spelen afstand en nabijheid een belangrijke rol. De juiste verhouding daartussen is van groot belang, ook al verschilt die van situatie tot situatie en van mens tot mens.
In dit TGL-nummer staan afstand en nabijheid in de relatie tussen mensen en tussen mens en God centraal. Aanleiding voor dit themanummer is de recente publicatie van een boek van TGL-redactielid Barbara Zwaan: Een prachtige dans. De therapeutische afstemming van afstand en nabijheid in het werk van Carl Rogers, Martin Buber en Henri Nouwen. Focus is de afstand en nabijheid van de geestelijk verzorger/therapeut/pastor in relatie tot de zorgvrager. In het eerste deel van dit TGL-nummer passeert tegen de achtergrond van deze publicatie en van de genoemde denkers een aantal kernmomenten van de therapeutische relatie de revue: de hulpverlener die zich bewust is van zijn eigen verwondingen, vervolgens het onvoorwaardelijke begrip van de helper voor de hulpvrager en ten slotte het belang van de ontmoeting en de dialoog tussen beiden. Binnen al deze coördinaten speelt zich een belangrijk deel van het therapeutische en spirituele proces af – inderdaad: precies op het snijvlak van afstand en nabijheid. Aan het eind van de eerste sectie van dit nummer plaatst Barbara Zwaan de opgedane theoretische inzichten in de context van haar dagdagelijkse werk als geestelijk verzorger in een verpleeghuis. Wat leert de praktijk aan de theorie?

previous arrow
next arrow
NAAR EEN
BARMHARTIGE KERK
Paus Franciscus en zijn missie
EDITO

Leo Oosterveen: Paus Franciscus als tochtgenoot
Erik Borgman: De pastorale revolutie van paus Franciscus
Emmanuel Van Lierde:
Concilie voortzetten naar binnen en naar buiten
Hendro Munsterman:
Franciscus: een paus van complexe eenvoud
Michael Sievernich sj:
Het theologisch profiel van paus Franciscus
Guy Dilweg ofm: Laudato si’:
Naar een integrale ecologie. Een heidens karwei
Karlijn Demasure:
Paus Franciscus en het seksueel misbruik in de Kerk
Dorry de Beijer: Maria van Nazareth en Maria van Magdala
als verkondigsters van de Blijde Boodschap.
Paus Franciscus en het ‘vrouwenvraagstuk’
Theodor Dieter: Paus Franciscus en de lutheranen
Alfons Brüning: Paus Franciscus en de orthodoxe kerken
Wim Wenders filmt paus Franciscus:
“Hoop is een universele boodschap”
Erik Eynikel: Een interview met cartoonist Gerhard Mester
Marianne Merkx: Wie is de paus… voor jou?
Marc Van Tente: Wegen van vrijheid:
Paulus, Franciscus – en morgen
Kolet Janssen: De paus:
wat kun je van hem verwachten? (column)
Barbara Zwaan: Déuseke (column)
Boekbesprekingen
Kris Gelaude: Zoals een herder (ter overweging)

€ 7,95

November-December / 2018

Art. N° 978-94-6196-158-7

INHOUD

Het is niemand ontgaan. Met de huidige paus heeft zich een heel andere stijl aangediend in het pausschap. De paus wil een goede herder zijn en wel een die mee op tocht gaat en op ooghoogte communiceert, gewoon, toegankelijk, zonder poespas, en die eenvoudig is met de eenvoudigen. Niet voor niets heeft hij zich genoemd naar Franciscus van Assisi – dit terwijl hij geen franciscaan, maar een jezuïet is.
In dit TGL-nummer willen we niet bij deze stijlbreuk blijven staan, maar, nu hij ruim vijf jaar paus is, op meer inhoudelijk vlak zijn inspiratiebronnen belichten. Welke manier van geloven drijft hem, waarom doet hij wat hij doet, wat wil hij bereiken? Het is niet de bedoeling van dit nummer om deze paus reeds bij zijn leven heilig te verklaren, wel om hem wat dieper te begrijpen dan mogelijk is vanuit krantenberichten. Het belangrijkste is dat zijn spirituele, gelovige, kerkelijke en sociale agenda voor het voetlicht komt en dat wij ons afvragen: wat doen wíj met die agenda, hoe gaan wíj ermee om en mee verder?
Allereerst valt de nadruk op die de paus legt op barmhartigheid. Het leven is sterker dan de leer. Het gaat er niet om, om mensen te veroordelen, wanneer ze buiten de kerkelijke lijntjes kleuren, maar om met hen in gesprek te gaan, met respect voor hun geweten en in het besef dat wij niet over de barmhartige God hebben te regeren. Barmhartigheid tekent ook zijn visie op de kerk en haar taak. Alleen dan is de kerk vol erbarmen, wanneer zij zich schaart onder de armen, de uitgeslotenen, zij die in de periferie van de samenleving zijn. De kerk moet afscheid nemen van haar eigen veilige plekken en (clericale) zelfvoldaanheid, ophouden met navelstaren en werk maken van de navolging van Christus die zich bij uitstek openbaart in de armen die het kind van de economische rekening zijn. Als de kerk die weg gaat, dan pas wordt ze pelgrimerend, missionair, dynamisch, volk Gods onderweg. Die weg wil de paus wijzen, eerder als profeet dan als bestuurder. Dit alles verraadt een nieuwe blikrichting. Deze komt ook tot uitdrukking op nog omvangrijker terrein: zijn gelovige visie op de schepping en het behoud ervan…

previous arrow
next arrow